کف گیرهر روز به تک دیگ نزدیک تر میشود
روزی که دولت خبر از تشکیل شورای ۵ نفره ارزی داد، هیچ مفهوم و معنایی نداشت جز اینکه دولت تحمل همین بانک مرکزی فشل را هم ندارد و هر موقع بخواهد دست در هر جایی که پولی وجود دارد می کند و بنابر صلاحدید خود در جای دیگر خرج میکند. اینکه دولت ۲۷۰۰ میلیارد تومان از حساب بانکها به عنوان مابه تفاوت نرخ ارز اختصاص داده شده برداشت کرده و حتی آن را به حساب خزانه نیز واریز نکرده است یعنی اینکه باز موعود پرداخت عیدی و حقوق شب عید شده است و ریال چندانی در بساط دولت نیست.
در این بین بانک مرکزی هم حیران از موازی کاری، آماج انتقادات است و عدم استعفای رییس آن برای نویسنده جای بسی تعجب است. ولی جریان چیست؟ دولت ها معمولا شب عید برای تامین حقوق و عیدی کارمندان پرشمار دولتی مشکل منابع ریالی دارند. دولت ارز دارد و نه ریال، بنابراین معمولا اقدام به واردات گسترده میوه و سایر اقلام خوراکی با استفاده از منابع ارزی و مباشرهای نورچشمی میکند و مقدمات شب عید را فراهم میسازد و البته جیب وارد کنندگان را پر پول تر و باغ دارو کشاورز و تولید کننده را بیچارهتر میکند ولی برای تامین منابع ریالی چه باید کرد؟
بازار داخل ایران برای تبدیل ارز به ریاال ظرفیت محدود دارد و در سالهای گذشته بسیاری از این منابع با فروش ارز در جاهایی مانند دوبی انجام می شد ولی با اضافه شدن به بار سنگینی بنام یارانهها، دولت قبلا چند بار با بازار ارز بازی کرده است و در شب عید دیگر چنین ظرفیتی وجود ندارد. دست کردن در جیب تامین اجتماعی و بانکها از آخرین اقدامات ممکن باقیمانده است که شاید کفاف شب عید و پرداخت یارانههای مرحله بعد را بدهد هرچند این دولت نشان داده زیاد به دوره بعد از خود نگاه نمیکند!
روزی که دولت خبر از تشکیل شورای ۵ نفره ارزی داد، هیچ مفهوم و معنایی نداشت جز اینکه دولت تحمل همین بانک مرکزی فشل را هم ندارد و هر موقع بخواهد دست در هر جایی که پولی وجود دارد می کند و بنابر صلاحدید خود در جای دیگر خرج میکند. اینکه دولت ۲۷۰۰ میلیارد تومان از حساب بانکها به عنوان مابه تفاوت نرخ ارز اختصاص داده شده برداشت کرده و حتی آن را به حساب خزانه نیز واریز نکرده است یعنی اینکه باز موعود پرداخت عیدی و حقوق شب عید شده است و ریال چندانی در بساط دولت نیست.
در این بین بانک مرکزی هم حیران از موازی کاری، آماج انتقادات است و عدم استعفای رییس آن برای نویسنده جای بسی تعجب است. ولی جریان چیست؟ دولت ها معمولا شب عید برای تامین حقوق و عیدی کارمندان پرشمار دولتی مشکل منابع ریالی دارند. دولت ارز دارد و نه ریال، بنابراین معمولا اقدام به واردات گسترده میوه و سایر اقلام خوراکی با استفاده از منابع ارزی و مباشرهای نورچشمی میکند و مقدمات شب عید را فراهم میسازد و البته جیب وارد کنندگان را پر پول تر و باغ دارو کشاورز و تولید کننده را بیچارهتر میکند ولی برای تامین منابع ریالی چه باید کرد؟
بازار داخل ایران برای تبدیل ارز به ریاال ظرفیت محدود دارد و در سالهای گذشته بسیاری از این منابع با فروش ارز در جاهایی مانند دوبی انجام می شد ولی با اضافه شدن به بار سنگینی بنام یارانهها، دولت قبلا چند بار با بازار ارز بازی کرده است و در شب عید دیگر چنین ظرفیتی وجود ندارد. دست کردن در جیب تامین اجتماعی و بانکها از آخرین اقدامات ممکن باقیمانده است که شاید کفاف شب عید و پرداخت یارانههای مرحله بعد را بدهد هرچند این دولت نشان داده زیاد به دوره بعد از خود نگاه نمیکند!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر