واشنگتن پست زیر عنوان " ایران برای خنثی کردن فشارهای اتمی مجددا به متحدانش درمسکو و پکن چشم دوخته است" می نویسد برای فرستادگان ایران به کنفرانس امور آسیائی در روسیه این هفته، هفته تحقق یک رویا بود: نخست وزیران روسیه و چین، در کنار هم، قول دور نگاه داشتن نفوذ غرب را می دادند.
رهبران ایران پس از منتشر شدن يک گزارش سازمان ملل متحد که می گوید تهران می تواند به آستانه توانائی تولید تسلیحات اتمی رسیده باشد اکنون روی ادامه حمایت این دو قدرتمندترین متحدان خود حساب می کنند.
روسیه و چین - هردو از اعضای دائمی شورای امنیت - دوباره در موقعیت و موضعی قرار گرفته اند که می توانند هر گونه تلاش غرب را برای سخت ترساختن تحریم های علیه ایران وتو کنند.
این دو کشور درعین حال صداهائی مهم درابراز نارضائی علیه هشدار های حاکی از احتمال توسل اسرائیل و ديگران به گزینه های نظامی محسوب می شوند - هرچند که واشنگتن تاکید می کند کماکان دیپلماسی را ترجیح می دهد.
دیمتری مدودوف رئیس جمهوری روسیه گفت حمله ای نظامی به ایران می تواند فاجعه ای برای تمامی خاورمیانه باشد.
مدودوف روز سه شنبه، در برلن، به فاصله یک روز پس از کنفرانس امنیتی آسیائی در پترزبورگ، که نمایندگان ایران نیز حضور داشتند، و با سپردن وعده همکاری بیشتر میان ون جیابائو نخست وزیر چین و ولاديمیر پوتین نخست وزیر روسیه همراه بود، گفت ما باید با آرامش، به تبادل نظر در باره تمامی مسائل مرتبط با خاورمیانه ادامه دهیم.
چین نیز قویا با هرگونه توسل به زور علیه ایران مخالف باقی مانده است. با اینحال هونگ لی سخنگوی وزارت امورخارجه چین از ایران خواستار انعطاف پذیری و صداقت شده است و این را عاملی برای بازگشت به مذاکرات و تبادل نظر های بین المللی می داند.
درخواست چین در عین حال می تواند گویای زیان های هنگفتی باشد که می تواند به آن کشور وارد شود.
چین، به گزارش اتاق بازرگانی ایران و چین، در سال ۲۰۰۹ بزرگترین شریک تجاری ایران شد، و سطح مبادلات بازرگانی دوطرف که اکنون به مرز ۳۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار رسیده است، سیر صعودی دارد. چین، ایران درگیر با تحریم ها را از اجناس مصرفی، ماشین آلات و تکنولوژی هائی پر کرده است که می توانند به برنامه های برخوردار از اولویت هائی در سطح بالا، از جمله بهینه سازی های موشکی و تخصص های فضائی برای ماهواره ها، کمک کنند.
ایران در مقابل به چین برای سیرکردن اشتهایش به نفت و مواد شیمیائی کمک می کند. ایران - یک عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت - فعلا قریب ۱۱ درصد احتیاجات چین به انرژی را تامین می کند.
اما چین در خاورمیانه با ملاحظاتی رقابتی نیزروبروست که می تواند پکن را دست کم به حمایت از تحریم هائی محدود و جدید وادارد.
عربستان سعودی - رقیب عمده ایران در منطقه - یکی از تامین کنندگان عمده نفت خام برای چین است و شرکت های چینی در پروژه های جاری در عربستان از جمله در طرح یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلاری راه آهن میان شهرهای مذهبی مکه و مدینه، که قرار است تا سال ۲۰۱۳ تکمیل شود، عمیقا درگیرند. چین همچنین سخت در تلاش است تا وجهه خود را نزد اعراب، با توجه به کوتاهی هائی بازسازی کند که در جریان شورش های اصلاح طلبان در لیبی و نقاط دیگر مرتکب شده است.
ماه گذشته روسیه و چین ضمن وتو کردن یک قطعنامه مورد حمایت اروپا در شورای امنیت، که سوریه را برای سرکوبی خونین معترضین در سوریه تقبیح می کرد گفتند این قطعنامه می تواند راه را برای اقدامی نظامی، نظیر حملات هوائی ناتو در لیبی باز کند.
از دیدگاه روسیه این وتو در عین حال تاکیدی بر منافع سیاسی اش در ایران حامی بشارالاسد رئیس جمهوری سوریه بود - هرچند که مناسبات تجاری روسیه با ایران بشدت کاهش يافته است.
رهبران ایران پس از منتشر شدن يک گزارش سازمان ملل متحد که می گوید تهران می تواند به آستانه توانائی تولید تسلیحات اتمی رسیده باشد اکنون روی ادامه حمایت این دو قدرتمندترین متحدان خود حساب می کنند.
روسیه و چین - هردو از اعضای دائمی شورای امنیت - دوباره در موقعیت و موضعی قرار گرفته اند که می توانند هر گونه تلاش غرب را برای سخت ترساختن تحریم های علیه ایران وتو کنند.
این دو کشور درعین حال صداهائی مهم درابراز نارضائی علیه هشدار های حاکی از احتمال توسل اسرائیل و ديگران به گزینه های نظامی محسوب می شوند - هرچند که واشنگتن تاکید می کند کماکان دیپلماسی را ترجیح می دهد.
دیمتری مدودوف رئیس جمهوری روسیه گفت حمله ای نظامی به ایران می تواند فاجعه ای برای تمامی خاورمیانه باشد.
مدودوف روز سه شنبه، در برلن، به فاصله یک روز پس از کنفرانس امنیتی آسیائی در پترزبورگ، که نمایندگان ایران نیز حضور داشتند، و با سپردن وعده همکاری بیشتر میان ون جیابائو نخست وزیر چین و ولاديمیر پوتین نخست وزیر روسیه همراه بود، گفت ما باید با آرامش، به تبادل نظر در باره تمامی مسائل مرتبط با خاورمیانه ادامه دهیم.
چین نیز قویا با هرگونه توسل به زور علیه ایران مخالف باقی مانده است. با اینحال هونگ لی سخنگوی وزارت امورخارجه چین از ایران خواستار انعطاف پذیری و صداقت شده است و این را عاملی برای بازگشت به مذاکرات و تبادل نظر های بین المللی می داند.
درخواست چین در عین حال می تواند گویای زیان های هنگفتی باشد که می تواند به آن کشور وارد شود.
چین، به گزارش اتاق بازرگانی ایران و چین، در سال ۲۰۰۹ بزرگترین شریک تجاری ایران شد، و سطح مبادلات بازرگانی دوطرف که اکنون به مرز ۳۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار رسیده است، سیر صعودی دارد. چین، ایران درگیر با تحریم ها را از اجناس مصرفی، ماشین آلات و تکنولوژی هائی پر کرده است که می توانند به برنامه های برخوردار از اولویت هائی در سطح بالا، از جمله بهینه سازی های موشکی و تخصص های فضائی برای ماهواره ها، کمک کنند.
ایران در مقابل به چین برای سیرکردن اشتهایش به نفت و مواد شیمیائی کمک می کند. ایران - یک عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت - فعلا قریب ۱۱ درصد احتیاجات چین به انرژی را تامین می کند.
اما چین در خاورمیانه با ملاحظاتی رقابتی نیزروبروست که می تواند پکن را دست کم به حمایت از تحریم هائی محدود و جدید وادارد.
عربستان سعودی - رقیب عمده ایران در منطقه - یکی از تامین کنندگان عمده نفت خام برای چین است و شرکت های چینی در پروژه های جاری در عربستان از جمله در طرح یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلاری راه آهن میان شهرهای مذهبی مکه و مدینه، که قرار است تا سال ۲۰۱۳ تکمیل شود، عمیقا درگیرند. چین همچنین سخت در تلاش است تا وجهه خود را نزد اعراب، با توجه به کوتاهی هائی بازسازی کند که در جریان شورش های اصلاح طلبان در لیبی و نقاط دیگر مرتکب شده است.
ماه گذشته روسیه و چین ضمن وتو کردن یک قطعنامه مورد حمایت اروپا در شورای امنیت، که سوریه را برای سرکوبی خونین معترضین در سوریه تقبیح می کرد گفتند این قطعنامه می تواند راه را برای اقدامی نظامی، نظیر حملات هوائی ناتو در لیبی باز کند.
از دیدگاه روسیه این وتو در عین حال تاکیدی بر منافع سیاسی اش در ایران حامی بشارالاسد رئیس جمهوری سوریه بود - هرچند که مناسبات تجاری روسیه با ایران بشدت کاهش يافته است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر