در آستانه انتخابات نهمین مجلس شورای اسلامی، گزارشگران بدون مرز با انتشار بیانیهای، تأسف خود را از سانسور تحمیل شده بر رسانهها برای ممانعت از انجام وظیفهشان در انتخابات، اعلام کرده است.
بیانیه سازمان گزارشگران بدون مرز که عنوان «٤٨ میلیون رای دهنده محروم از اطلاعرسانی، ٤٨ روزنامهنگار و وبنگار محروم از آزادی» را دارد، به این شرح است:
٤٨ میلیون ایرانی که برای انتخابات ١٢ اسفند ١٣٩٠ به پای صندوقها رای فرا خوانده شدهاند، از اطلاعرسانی مستقل و لازم برای انتخاب کردن محروم شدهاند. در ایران پس از انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد در انتخابات مورد مناقشه ٢٢ خرداد ١٣٨٨، سرکوب روزنامهنگاران و شهروند وبنگاران تشدید شده است، هیچ رسانهی مستقلی از آزارهای امنیتی - قضایی جناحهای مختلف در قدرت، در امان نمانده است.
در ایران هم اکنون ٤٨ روزنامهنگار و وبنگار در زندان بسر میبرند، و این کشور سومین زندان بزرگ جهان برای روزنامهنگاران است.
«حکومت سیاست سانسور همه جانبهی مطبوعات را به پیش برد، رسانههای دولتی، آزادانه، پروپاگاند رژیم برای انتخابات میان «خودیها» را پوشش دادند. حتا رسانههای نزدیک به قدرت هم قربانی سیاست سانسور شدند. دستور این بود: تنها مطالبی منتشر شوند که مردم را تشویق به شرکت در انتخابات کنند. دستور عمل به همه رسانهها داده شد که نه تنها باید از انتشار برخی مطالب خودداری کنند، از جمله فراخوان به شرکت نکردن در انتخابات، که باید از «پیروزی بزرگ مردم در انتخابات» نیز بنویسند. در روزهای اخیر باز هم مقامات قضایی به مسئولان رسانهها تلفن کردند و این بار، تیترهای روزنامه را در بارهی انتخابات دیکته کردند.»
این انتخابات پیش از برگزاری، با موارد بسیار اعمال سانسور لکه دار شده است. در تاریخ ٨ اسفند هفتهنامهی حدیث قزوین به گفتهی مقامات قضایی برای «القاء سیاهنمایی و حرکت ضد انقلابی در ایجاد روحیه یاس و نا امیدی و تشویش اذهان عمومی در آستانه انتخابات» تحت پیگرد قضایی قرار گرفت. بنا به گفته این مقامات در «آخرین شماره این هفتهنامه و در آستانه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در صفحه آخر تصاویری چون اعدام ، زندان ، فقر ، گرانی و... را تحت عنوان بدون شرح به چاپ رسانده که ذهن خوانندگان را به عدم شرکت در انتخابات تحریک و تداعی گر این خواهد بود که شرکت در انتخابات منجر به بروز این مسائل خواهد شد.»
از سوی دیگر، بسیاری از خبرنگاران خارجی موفق به دریافت ویزا برای ورود به ایران و پوشش خبری انتخابات نشدند، با وجود ارائه درخواستها از هفتهها پیش، سفارتخانههای جمهوری اسلامی، سه روز پیش از انتخابات گذرنامههای آنها را بدون هیچ توضیحی پس دادند.
جنگ قدرت جناحهای مختلف در داخل کشور و تنش میان روابط رژیم تهران با جامعه جهانی، سایهی تهدید و وحشت را بر سر انتخابات کشیده است. در روزهای گذشته دهها بیلبورد با نقل قولی دروغین از رسانههایی چون سایت بالاترین و رادیو فردا، که در ایران ممنوع هستند، در مراکز شهرهای بزرگ نصب شده است «بالاترین: کشورهای غربی به خاطر اینکه باور دارند مردم ایران نظام را قبول داشته و در انتخابات شرکت خواهند کرد به ایران حمله نمیکنند.» و یا «رادیو فردا: در صورتی که مشارکت مردم ایران در انتخابات مجلس اتی کمتر از ٥٠ درصد باشد امریکا میتواند به راحتی به ایران حمله کند.» اینگونه پیامها در هفتههای اخیر از رادیو تلویزیون دولتی هم تکرار شده بود.
بازداشتهای خودسرانهی حرفهکاران رسانهها، توقیف مطبوعات، مسدودسازی سایتهای اطلاعرسانی، ارسال پارازیت بر روی امواج رسانههای ماهوارهای و سرکوب نظرات انتقادی، برگزاری انتخابات آزاد را ناممکن میکند، برگزاری اینگونه انتخاباتی هیج ارزشی ندارد. بدون آزادی بیان، دیگر آزادیهای بنیادین را نمیتوان تضمین و حفاظت کرد. لازمهی حق رای برخورداری رای دهنده از حق دانستن است، آنچه که در ایران وجود ندارد. جمهوری اسلامی باید به این وضعیت پایان دهد.
در آخرین ردهبندی آزادی مطبوعات در جهان، سازمان گزارشگران بدون مرز، که در دی ماه ١٣٩٠ منتشر شد جمهوری اسلامی ایران در میان ١٧٩ کشور در مرتبهی ١٧٥ قرار گرفته است.
